شهرهایی از ایران که با صنایع دستی جهانی و معروف شدند

شهرهایی از ایران که با صنایع دستی جهانی و معروف شدند

در حال حاضر هفت شهر از ایران به عنوان شهر جهانی صنایع دستی در فهرست جهانی یونسکو شناخته می شوند. 


صنایع‌دستی در جهانی و معروف شدن برخی شهرهای تاریخی و جذاب ایران نقش برجسته‌ای داشته است. در حال حاضر سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری کشور با تدابیر فراوان موفق به ثبت هفت شهر کشور به‌عنوان شهرهای جهانی صنایع‌دستی شده است. «شهر جهانی» به اصطلاح به شهری گفته می‌شود که نقش مهمی در نظام اقتصادی جهان داشته باشد. از طرفی دیگر، این مهم باعث می‌شود که زوایای فرهنگی جامعه ایران به جهانیان معرفی شده و چهره واقعی ایران به جهانیان به‌عنوان کشوری متمدن با فرهنگی غنی نشان داده شود. شهرهای اصفهان، تبریز، لالجین، مشهد، سیرجان، مریوان و همچنین روستای کلپورگان، هفت شهر و روستای جهانی ایران محسوب می‌شوند که در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌اند.

اصفهان؛ شهر جهانی صنایع دستی

اصفهان به‌عنوان شهر جهانی صنایع‌دستی شناخته می‌شود و در زمینه صنایع‌دستی، اولین شهری از ایران به شمار می‌رود که در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. نصف جهان از مجموع ۶۵۶ رشته صنایع‌دستی رایج در دنیا، یک سوم آن را در خود جای داده است. به عبارتی دیگر در ایران تنها ۳۶۰ رشته صنایع‌دستی وجود دارد که از میان آن‌ها تعداد ۱۹۶ رشته تنها در استان اصفهان دیده می‌شود. در واقع استان اصفهان بعد از شهر جیپور در کشور هند، به‌عنوان دومین شهر جهانی صنایع‌دستی مشهور است و البته قابل ذکر است که این شهر، عنوان شهر خلاق در حوزه صنایع‌دستی را نیز از آن خود کرده است.

صنایع دستی اصفهان

تبریز؛ شهر جهانی فرش دست‌بافت

تبریزی‌ها یکی از قدیمی‌ترین پایگاه‌های هنر فرش‌بافی در جهان محسوب می‌شوند و در بافتن فرش از شهرتی جهانی برخوردارند. به همین سبب، این شهر که در استان آذربایجان شرقی جای گرفته، در سال ۱۳۹۴ به عنوان شهر جهانی فرش دست‌بافت در فهرست جهانی یونسکو ثبت شده است. قدمت هنر فرش‌بافی در شهر تبریز به دوران حکومت صفویان بازمی‌گردد. در واقع می‌توانید شکوه فرش‌های مسجد کبود تبریز را با کاشی‌های آن برابر بدانید.

صنایع دستی تبریز

لالجین؛ شهر جهانی سفال

شهر لالجین در استان همدان قطب تولید سفال کشور است به طوری که زندگی مردم این شهر با خاک عجین است،‌ خاکی که با چرخ سفالگری گره می‌خورد و از آن سفالی ساخته می‌شود که شهرتی جهانی دارد. در کارگاه‌های سفالگری بی‌شمار شهر لالجین،‌ سفالینه‌هایی ساخته و پرداخته می‌شود که تنوع زیادی دارد و به دست استادان معروف و خوش فکر این شهر ساخته می‌شود. سفال‌های لالجین پیشینه‌ای به وسعت تاریخ دارند و در سال ۱۳۹۵ با نام شهر جهانی سفال اندیشه‌های نوین هنرمندان در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

صنایع دستی لالجین

مشهد؛ شهر جهانی گوهرسنگ ها

شهر مشهد در سال ۱۳۹۵ به عنوان شهر جهانی گوهرسنگ‌ها انتخاب شده است و در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. این شهر به خاطر سنگ‌های قیمتی و نیمه قیمتی‌اش، به بهشت گوهرشناسان در جهان معروف است. در شهر مشهد، سنگ‌هایی نظیر فیروزه،‌ زمرد، عتیق،‌ زبرجد و بسیاری دیگر برای مرصع‌کاری، انگشتر سازی، حکاکی روی سنگ و سایر هنرهای تزئینی با سنگ، استفاده می‌شود. جالب است بدانید که از میان ۳۹ نوع گوهرسنگ قیمتی و نیمه قیمتی که در ایران شناسایی شده‌اند،‌ حداقل ۲۲ نوع از آن در استان خراسان رضوی پیدا می‌شود.  

صنایع دستی مشهد

سیرجان؛ شهر جهانی گلیم شیریکی پیچ

گلیم «شیریکی پیچ» شهر سیرجان در استان کرمان بسیار معروف است و در سال ۱۳۹۶ این شهر به‌عنوان شهر جهانی گلیم در فهرست جهانی یونسکو ثبت شده است. گلیم «شیریکی پیچ» از شاخص‌ترین دست‌بافته‌های زنان روستایی و عشایری شهر سیرجان است که دارای قدمتی چندین ساله است. خاستگاه اصلی گلیم «شیریکی پیچ» روستای دارستان در ۲۵ کیلومتری این شهر شناخته می‌شود.

صنایع دستی سیرجان

مریوان؛ شهر جهانی کلاش یا گیوه

کلاش مریوان در استان کردستان سال ۱۳۹۶ در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. کلاش‌بافی،‌ هنری با پیشینه بیش از دو هزار سال در منطقه کردستان است که در قدیم پای‌افزار مردم این شهر برای عبور از راه‌های دراز، سخت و صعب‌العبور بوده است. این پای‌افزار کاملا از پارچه ساخته شده و از خصوصیات ویژه و قابل توجه آن می‌توان به عرق نکردن پا در آن اشاره کرد. کلاش تنها پای‌افزاری است که خط تقارن دارد؛ بدین معنا که موضوع چپ و راست در آن مطرح نیست.

صنایع دستی مریوان

روستای کلپورگان؛ دهکده جهانی سفال

روستای کلپورگان در استان سیستان و بلوچستان در سال ۱۳۹۶ با عنوان روستای جهانی سفال در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. هنر دست زنان هنرمند این روستا قدمتی به وسعت تاریخ دارد و هنری که در سفال‌های این منطقه نمود یافته، تمام جهانیان را مبهوت و شگفت‌زده کرده است. زنان روستای کلپورگان برای ساختن سفال از چرخ سفالگری استفاده نمی‌کنند و سفال‌هایی را خلق می‌کنند که تنها خاص این روستا است و با نام «کلپوره» به معنای «دارویی گیاهی» شناخته می‌شود. مردان این روستا نیز پا به پای زنان مشغول به کارند و با حمل خاک رس و آماده کردن گِل و پختن سفال به زنان هنرمند خود کمک می‌کنند.

صنایع دستی روستای کلپورگان



شما هم می توانید در مورد این مطلب نظر بدهید.

برای ثبت نظرات، نقد و بررسی شما لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.